Μελαγχολική και κυνική Αριστερά | Απόψεις

«Μου καίγεται η καρδιά για τη μεγάλη ζημιά –ακόμα και τη διανοητική ζημιά– που παθαίνει ο τόπος με την επιμονή και το γινάτι μιας μελαγχολικής οπισθοφυλακής που φιλοδόξησε κάποτε να διεκδικήσει τη θέση μιας μεσσιανικής πρωτοπορίας που θα έφτιαχνε, ούτε λίγο ούτε πολύ, με ένα μαγικό ραβδί έναν άλλο (καλύτερο) κόσμο μέσα στον κόσμο» – Ζ. Λορεντζάτος, Collectanea, σ. 210. Ο Λορεντζάτος, όταν αναφέρεται στη «μελαγχολική οπισθοφυλακή», στην «επιμονή» και στο «γινάτι» της, περιγράφει τους αριστερούς του καιρού του, όσους επέμεναν να κρατούν ζωντανό το πνεύμα του Εμφυλίου δεκαετίες μετά…

Περισσότερα

Αντώνης Μανιτάκης: Η μελαγχολική ελαφρότητα της Αναθεώρησης | ΠΟΛΙΤΙΚΗ

vouli--9-thumb-large

Στραβά ξεκίνησε, στρεβλά βαδίζει, ανόρεχτα πορεύεται προς άγνωστες κατευθύνσεις. Οι αναθεωρητέες διατάξεις που εγκρίθηκαν στην πρώτη ψηφοφορία της Βουλής, οι περισσότερες δεν προοιωνίζονται αίσια έκβαση, είτε διότι έχουν συγκεντρώσει ισχνή μονοκομματική πλειοψηφία είτε διότι δεν θίγουν, ούτε κατ’ ελάχιστον, τα κακώς συνταγματικά κείμενα και πολύ περισσότερο, τα πολιτικά. Με το εναρκτήριο λάκτισμα η Αναθεώρηση χάθηκε στη διαδικασία. Αναλώθηκε στη θεωρητική συζήτηση, αν η Αναθεωρητική Βουλή δεσμεύεται ή όχι, ως προς τις κατευθύνσεις, από την κοινή Βουλή. Ζήτημα λυμένο ούτως ή άλλως από τη συνταγματική πρακτική και τη θεωρία, έναν αιώνα…

Περισσότερα