Διλήμματα και διλήμματα | Απόψεις


Ετσι που έθεσε το δίλημμα των επικείμενων εκλογών ο Αλέξης Τσίπρας, είναι σαν να ρωτάει τους πολίτες εάν προτιμούν να είναι όμορφοι και πλούσιοι ή άσχημοι και φτωχοί. Οταν θέτει έτσι το ερώτημα, όπως έπραξε και πριν από τις ευρωεκλογές, φυσικό είναι να απορεί όταν το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ανέμενε. Είναι δυνατόν τόσοι να επιλέγουν το σκοτάδι αντί του φωτός; Τους «λίγους» αντί για τους «πολλούς»; Γι’ αυτό στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επικαλέστηκαν τη νοητική υστέρηση των ψηφοφόρων –την καθυστέρησή τους να καταλάβουν τα καλά της κυβέρνησης– για να εξηγήσουν το αποτέλεσμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανήλθε στην εξουσία έχοντας πείσει αρκετούς πολίτες ότι τα πράγματα ήταν όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυριζόταν, ότι αρκούσε η ψήφος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ για να αλλάξει και η Ελλάδα, και η Ευρώπη, και η ζωή του καθενός θεαματικά. Το δίλημμα Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο βασίζεται στο ψέμα ότι το μνημόνιο ήταν τέχνασμα που μπορούσε να αφανιστεί. Το δίλημμα Μενουμευρωπαίοι – Υπερήφανοι Ελληνες ήταν και αυτό ψεύτικο. Η σύγκρουση με την πραγματικότητα στοίχισε ακριβά στη χώρα, και όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στην ολέθρια τακτική να παραχαράσσει την πραγματικότητα.

Αυτή η επιμονή μπορεί να έχει οδυνηρές συνέπειες για τη χώρα. Ο βολονταρισμός του ΣΥΡΙΖΑ τώρα δεν βασίζεται στον ισχυρισμό ότι μπορεί να κάνει τον κόσμο όπως αυτός θέλει, αλλά στην απολυταρχική θέση ότι αυτός είναι ο μόνος εκπρόσωπος του καλού σε έναν κόσμο γεμάτο πονηρούς και αποπλανημένους, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι φως και οι αντίπαλοι σκοτάδι. Ολα αυτά με γλώσσα και επιχειρήματα που παραπέμπουν σε αντιπαραθέσεις του περασμένου αιώνα.

«Το δίλημμα είναι κεντρικό και αμείλικτο», δήλωσε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ τη Δευτέρα. «Αναμετρείται η παράταξη του σκληρού νεοφιλελευθερισμού, η παράταξη που θεωρεί ότι πρόοδος είναι το αποτέλεσμα ενός αγώνα όλων εναντίον όλων και, από την άλλη μεριά, η παράταξη της κοινωνικής αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνεργασίας, της ισότητας, της κοινωνικής προστασίας. Το ερώτημα λοιπόν είναι σαφές: θέλουμε μια κοινωνία όπου θα είναι ο καθένας μόνος του ή μια κοινωνία του εμείς;». Αυτό το δίλημμα απέτυχε την Κυριακή. Οι ψηφοφόροι έκριναν ένα κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία για πάνω από τέσσερα χρόνια, τις πράξεις και τις παραλείψεις του, το ύφος της εξουσίας, την ποιότητα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των συντρόφων Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Ομως, μπορεί η κυβέρνηση να αλλάξει τακτική, να καταπιαστεί με την πραγματικότητα στην προσπάθεια να ανακτήσει χαμένους ψηφοφόρους; Ή θα ρίξει άλλη μια ζαριά, στοιχηματίζοντας στη σύγκρουση; Ιδού το δίλημμα.





Source link

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.